Gok verstandig…
Door: Elise Vonk
Blijf op de hoogte en volg Samuel en Caleb
16 Februari 2009 | Kenia, Nairobi
Paardenraces zijn een volksuitje in Kenia, merkten we gisteren. Een volle parkeerplaats, een vol stadion en een rij voor de kassa´s om toch nog even een gokje te wagen op hét winnende paard.
We waren nog nooit naar paardenraces geweest en dus wilden we de kans niet laten schieten toen we een aankondiging zagen hangen voor deze wedstrijden. We keken onze ogen uit. Allereerst naar de paarden en hun jockeys natuurlijk. De jockeys waren zo ´petit´, het leken net kinderen van 10 jaar. Maar met een helm en een stofbril op is de leeftijd moeilijk te verifiëren. De paarden waren volledig afgetraind en opgepoetst, maar leken vooral erg nerveus. Het klaarmaken voor de start duurde daarom langer dan het racerondje zelf. Zo ongelooflijk hard renden deze paarden!
Het eerste rondje hadden we nog geen geld ingezet. Eerst maar eens afkijken bij anderen hoe het werkte. Maar we wisten het zeker; paard nummer 7 zou winnen. En zo geschiedde het ook. Dat gaf de burger moed! Frank maakte snel een kansberekening en toog vol zelfvertrouwen naar het loket. Inzet 1000 op paard 4. Tien minuten later waren we dat bedrag kwijt… Nog één keer dan! Deze keer berekende Frank heel zorgvuldig welk paard de meeste kans had om winnaar te worden. Bij het loket aangekomen werd een ‘combi-gok’ geboden. We zetten nog eens 1000 in op paarden 3 en 4. Enigszins gespannen stonden we aan het race parcours. Zouden we wat winnen deze keer. Ondanks onze aanmoedigingen, blonken paard 3 en 4 uit in….. ‘de slechtste tijd ooit’. Ze eindigden als laatste, echt ver achter de winnaar. Mensen die Frank een beetje kennen, weten dat hij een hekel heeft aan verliezen. Het was ook even slikken voor mij; binnen 20 minuten maar liefs 2000 verliezen. Hoe zou jij je voelen?
Gelukkig ging het om Keniaanse Shillings: Shilling 2000 = Euro 20,-. Ja, hier kun je nog eens gek doen met je geld. Maar toen ik eens goed om me heen keek, zag ik dat deze gedachte niet voor alle gokkers op ging. Verstandig gokken bestaat niet en dus stopten we met het spel. De financiële schade bleef beperkt en we zijn een ervaring rijker.
We waren nog nooit naar paardenraces geweest en dus wilden we de kans niet laten schieten toen we een aankondiging zagen hangen voor deze wedstrijden. We keken onze ogen uit. Allereerst naar de paarden en hun jockeys natuurlijk. De jockeys waren zo ´petit´, het leken net kinderen van 10 jaar. Maar met een helm en een stofbril op is de leeftijd moeilijk te verifiëren. De paarden waren volledig afgetraind en opgepoetst, maar leken vooral erg nerveus. Het klaarmaken voor de start duurde daarom langer dan het racerondje zelf. Zo ongelooflijk hard renden deze paarden!
Het eerste rondje hadden we nog geen geld ingezet. Eerst maar eens afkijken bij anderen hoe het werkte. Maar we wisten het zeker; paard nummer 7 zou winnen. En zo geschiedde het ook. Dat gaf de burger moed! Frank maakte snel een kansberekening en toog vol zelfvertrouwen naar het loket. Inzet 1000 op paard 4. Tien minuten later waren we dat bedrag kwijt… Nog één keer dan! Deze keer berekende Frank heel zorgvuldig welk paard de meeste kans had om winnaar te worden. Bij het loket aangekomen werd een ‘combi-gok’ geboden. We zetten nog eens 1000 in op paarden 3 en 4. Enigszins gespannen stonden we aan het race parcours. Zouden we wat winnen deze keer. Ondanks onze aanmoedigingen, blonken paard 3 en 4 uit in….. ‘de slechtste tijd ooit’. Ze eindigden als laatste, echt ver achter de winnaar. Mensen die Frank een beetje kennen, weten dat hij een hekel heeft aan verliezen. Het was ook even slikken voor mij; binnen 20 minuten maar liefs 2000 verliezen. Hoe zou jij je voelen?
Gelukkig ging het om Keniaanse Shillings: Shilling 2000 = Euro 20,-. Ja, hier kun je nog eens gek doen met je geld. Maar toen ik eens goed om me heen keek, zag ik dat deze gedachte niet voor alle gokkers op ging. Verstandig gokken bestaat niet en dus stopten we met het spel. De financiële schade bleef beperkt en we zijn een ervaring rijker.
-
16 Februari 2009 - 14:18
Aad:
Misschien volgende keer toch gewoon weer de fruitmachine in de snackbar? Wel mooi dagje uit zeg, beter dan gisteren het Nederlandse voetbal kijken, daar word je niet vrolijk van. Fijne week gewenst en all the best
Ciao
AAD -
16 Februari 2009 - 17:09
Fam Janszen:
He familie,
Wat een verhaal we zien het helemaal voor ons.
HA HA een avondje gokken hier ben je meer kwijt.
Wat een leuke schoenen heeft Samuel aan.
x tot gauw -
18 Februari 2009 - 09:55
Frans Verheijen:
Jullie verhaal - de story van Samuel en zijn mama en papa - blijft boeien. Reactie op het laatste relaas: niet schieten is zeker mis! Dan, Elise, (ik ben wat traag, mijn jaren zijn ruim het dubbele van de jouwen)jouw verjaardag. Ik wist van de 7de februari noch van de 35. Hoewel dit laatste had ik toch wel zo ongeveer kunnen weten. Want toen ik naar Wijchen kwam in 1985 zat jij nog op de basisschool (nou ja, zitten!)en was je de liefste misdinette. Alsnog proficiat. Het kadootje dus via de Boerenleenbank! Alle liefs voor jullie drie ook van Pat. Frans. -
19 Februari 2009 - 09:40
Henk En Mia :
Lieve Elise Frank en Samuel
Gezellige vacantie dagen samen met John Tamarinde en kinderen Hartelijk dank voor de kaart en mooie tekening van samuel .Dikke kussen terug .Liefs Henk en Mia. -
19 Februari 2009 - 14:17
Harry En Thea :
Hallo Frank, Samuel en Elise,
Wat een energie heb je Elise om vanalles te ondernemen. Gaat het goed met Frank z'n baan?
Een fijne vakantie toegewenst met jullie allen. Groetjes vanuit Wijchen.
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
