Het Eethuis – update 3
Door: Elise Vonk
Blijf op de hoogte en volg Samuel en Caleb
14 Juni 2009 | Kenia, Nairobi
10 juni: Uitdelen van kleding en spullen aan kinderen
Dankzij een aantal gulle Nederlandse gevers en een goede inkoop, deelden we op woensdag 10 juni jl. dekens, truien, ondergoed, zeep, tandenborstels, tandpasta, schriften, andere schoolmaterialen en diverse losse artikelen uit aan 70 kinderen van het eethuis. Ook hadden we meel, suiker en rijst ingeslagen. We vertrokken vanuit Nairobi met totaal 11 vrijwilligers naar het Eethuis, een mix van Nederlandse en Keniaanse dames. Bij aankomst werden we vol verwachting opgewacht door de kinderen. Het duurde even voordat we ons geïnstalleerd hadden, maar daarna verliep het uiterst soepel. De juffrouw riep vijf namen op van de lijst, vervolgens liepen deze vijf kinderen met een plastic tas langs alle uit te delen artikelen. Toen alle kinderen voorzien waren van spullen, gingen de vrijwilligers langs met de *‘losse spullen’. Daarna mochten de oma’s (vrijwilligers) van het eethuis ‘shoppen’ in de ‘afdeling’ met volwassen kleding. De broeken zorgden nogal voor hilariteit omdat ze hier uitsluitend rokken dragen. Maar al snel was er geen volwassen kledingstuk meer te vinden, dus zo erg was het nu ook weer niet. Uiteraard probeerden een aantal ‘slimme’ dorpsgenoten een graantje mee te pikken. Daar waren we op voorbereid; we hadden om ‘beveiliging’ gevraagd en ik had de juffrouw een lijst met namen op laten stellen vooraf. Deze dorpsgenoten hadden geen geluk en dropen met lege handen af. Het verliep zo soepel dat we nog tijd over hadden om te zingen en dansen. De kinderen vertelden ons dat het voelde als kerstmis en dat ze erg dankbaar waren voor alle mooie, bruikbare spullen;
Benson Mbura, 15 jaar: ‘Ik ben erg blij met deze spullen, vooral omdat het hier ’s nachts erg koud is. Het wordt alleen maar kouder, want de winter is begonnen. Ik wil de gulle gevers bedanken en hen laten weten dat ik er goed gebruik van zal maken.’
Lucy Wanjiru, 11 jaar: ‘Ik ben erg blij met de cadeaus. Ik hoop dat de bezoekers nog eens terug komen.’ Ik vroeg haar naar haar wens: ‘Ik hoop op school te kunnen blijven en goede resultaten te behalen. Dan kan ik straks wellicht ook andere kinderen helpen.’
Thomas Kimani, 15 jaar: ‘Ik voel me geweldig, dankzij de bruikbare spullen die ik vandaag gekregen heb.’ Toen ik hem naar zijn wens vroeg, antwoordde hij: ‘Er zijn in Kenia zoveel kinderen die lijden, net als ik zelf. Als ik later groot ben, zou ik graag een huis voor deze kinderen willen bouwen en goed voor ze willen zorgen.’ Toen ik hem vroeg hoe hij dacht dat te realiseren, zei hij: ‘Als God het wil, dan gaat het me lukken.’
Sarah Wanjari, 70 jaar: ‘Ik vind het fijn om voor de kinderen te koken en ze om me heen te hebben. Vandaag is wel een hele bijzondere dag voor ons; we hebben zoveel cadeaus gekregen van hele lieve mensen. Dat voelt goed.’ Haar wens was om in de toekomst voor meer kinderen te kunnen zorgen. Er zijn zoveel kinderen die goede zorg tekort komen.
Uiteraard ging er wel wat vooraf aan deze happening:
5 juni: Winkel van Sinkel schenkt mooi bedrag aan Eethuis
Nog niet zo lang geleden had ik een aanvraag voor financiering gedaan bij de Winkel van Sinkel. Op 5 juni ontving ik via de mail het geweldige bericht dat zij een bedrag schenken aan het Eethuis. Nu kan de bouw starten. Maar eerst nog een goed gesprek met pastoor Ian, want mijn ‘eis’ blijft staan dat de community zelf ook moet bijdragen. Dat gesprek staat gepland voor aankomende week.
3 juni: aankomst van 3 volle koffers uit Nederland
Frank arriveerde op het vliegveld van Kenia met 3 koffers, totaal 80 kg. Ook al reisde hij business class met KLM en probeerde hij de baliemedewerker in Nederland te overtuigen dat het koffer met breinaalden en wol* voor een goed doel was, toch moest hij Euro 150,- boete betalen aan KLM.
27 mei: Ladies Night
Al is het geen vakantie, toch zoeken ook adoptieouders souvenirs. Daar wilde ik op in spelen en organiseerde een ‘ladies night’ bij mij thuis. Twaalf Nederlandse dames kwamen op mijn uitnodiging af. Thuis hadden we een soort kraampjes ingericht; één tafel met sieraden van een leuke Keniaanse ontwerpster, één tafel met riemen, placemats van kralen, houten blokken, naambordjes en stempels. Het was gezellig en de verkoop ging goed. De winst was voor het Eethuis.
15 mei: Uitwisseling naar het dagopvangcentrum Jukumu Letu
Mama Ian en juffrouw Warme bezochten dagopvangcentrum Jukumu Letu. Eigenaresse Caroline en medewerker Chocho gaven een rondleiding en legden de basisprincipes van het centrum uit. Mama Ian en juffrouw Warme waren onder de indruk van de professionaliteit. Juffrouw Warme maakte continue aantekeningen en benadrukte dat ze een aantal hele bruikbare tips had gekregen voor het Eethuis. Geïnspireerd door deze andere aanpak, spraken de betrokkenen af om in augustus een workshop te organiseren om dieper op elkaars’ ervaringen & kennis in te gaan.
13 mei: Inkopen op Toi Market
Toi Market bestaat uit stands die tweedehands spullen verkopen in een sloppenwijk. Deze spullen komen uit Europa en de VS, bestemd voor een goed doel. Het spijt mij zeer om de vrijgevigheid van deze mensen de das om te doen, maar de kleding komt helemaal niet bij het goede doel terecht. Arme Kenianen hebben nu eenmaal pecunia’s nodig om te kunnen overleven. Dus verkopen ze de kleding op o.a. Toi Market. Daar hebben wij dankbaar gebruik van gemaakt. Het was echt een geval van ‘shop until you drop’; 70 dekens, truien, ondergoed zijn niet bij één stand te kopen. We moesten dus echt ‘winkelen’. Een kleine handicap; het was er spekglad vanwege de modder. Toen we uitgewinkeld waren, zochten we een sterke man met een kar om bij alle stands onze spullen op te halen. Samuël genoot van het ‘gratis modderbad’.
Dit was het voor nu! Namens de kinderen en oma´s van het Eethuis wil ik iedereen hartelijk danken voor jullie geweldige bijdragen!Ik blijf jullie informeren over het Eethuis.
* losse spullen; van sommige dingen hadden we geen 70 stuks.
* Winkel van Sinkel ; tweedehands winkel in Venray, ooit opgericht door mijn oudtante Zuster Servaes, dat goede doelen financieel ondersteunt in India en Afrika.
* koffer met breinaalden en wol; ik kom in een later artikel terug op de bestemming van de naalden en de wol.
Dankzij een aantal gulle Nederlandse gevers en een goede inkoop, deelden we op woensdag 10 juni jl. dekens, truien, ondergoed, zeep, tandenborstels, tandpasta, schriften, andere schoolmaterialen en diverse losse artikelen uit aan 70 kinderen van het eethuis. Ook hadden we meel, suiker en rijst ingeslagen. We vertrokken vanuit Nairobi met totaal 11 vrijwilligers naar het Eethuis, een mix van Nederlandse en Keniaanse dames. Bij aankomst werden we vol verwachting opgewacht door de kinderen. Het duurde even voordat we ons geïnstalleerd hadden, maar daarna verliep het uiterst soepel. De juffrouw riep vijf namen op van de lijst, vervolgens liepen deze vijf kinderen met een plastic tas langs alle uit te delen artikelen. Toen alle kinderen voorzien waren van spullen, gingen de vrijwilligers langs met de *‘losse spullen’. Daarna mochten de oma’s (vrijwilligers) van het eethuis ‘shoppen’ in de ‘afdeling’ met volwassen kleding. De broeken zorgden nogal voor hilariteit omdat ze hier uitsluitend rokken dragen. Maar al snel was er geen volwassen kledingstuk meer te vinden, dus zo erg was het nu ook weer niet. Uiteraard probeerden een aantal ‘slimme’ dorpsgenoten een graantje mee te pikken. Daar waren we op voorbereid; we hadden om ‘beveiliging’ gevraagd en ik had de juffrouw een lijst met namen op laten stellen vooraf. Deze dorpsgenoten hadden geen geluk en dropen met lege handen af. Het verliep zo soepel dat we nog tijd over hadden om te zingen en dansen. De kinderen vertelden ons dat het voelde als kerstmis en dat ze erg dankbaar waren voor alle mooie, bruikbare spullen;
Benson Mbura, 15 jaar: ‘Ik ben erg blij met deze spullen, vooral omdat het hier ’s nachts erg koud is. Het wordt alleen maar kouder, want de winter is begonnen. Ik wil de gulle gevers bedanken en hen laten weten dat ik er goed gebruik van zal maken.’
Lucy Wanjiru, 11 jaar: ‘Ik ben erg blij met de cadeaus. Ik hoop dat de bezoekers nog eens terug komen.’ Ik vroeg haar naar haar wens: ‘Ik hoop op school te kunnen blijven en goede resultaten te behalen. Dan kan ik straks wellicht ook andere kinderen helpen.’
Thomas Kimani, 15 jaar: ‘Ik voel me geweldig, dankzij de bruikbare spullen die ik vandaag gekregen heb.’ Toen ik hem naar zijn wens vroeg, antwoordde hij: ‘Er zijn in Kenia zoveel kinderen die lijden, net als ik zelf. Als ik later groot ben, zou ik graag een huis voor deze kinderen willen bouwen en goed voor ze willen zorgen.’ Toen ik hem vroeg hoe hij dacht dat te realiseren, zei hij: ‘Als God het wil, dan gaat het me lukken.’
Sarah Wanjari, 70 jaar: ‘Ik vind het fijn om voor de kinderen te koken en ze om me heen te hebben. Vandaag is wel een hele bijzondere dag voor ons; we hebben zoveel cadeaus gekregen van hele lieve mensen. Dat voelt goed.’ Haar wens was om in de toekomst voor meer kinderen te kunnen zorgen. Er zijn zoveel kinderen die goede zorg tekort komen.
Uiteraard ging er wel wat vooraf aan deze happening:
5 juni: Winkel van Sinkel schenkt mooi bedrag aan Eethuis
Nog niet zo lang geleden had ik een aanvraag voor financiering gedaan bij de Winkel van Sinkel. Op 5 juni ontving ik via de mail het geweldige bericht dat zij een bedrag schenken aan het Eethuis. Nu kan de bouw starten. Maar eerst nog een goed gesprek met pastoor Ian, want mijn ‘eis’ blijft staan dat de community zelf ook moet bijdragen. Dat gesprek staat gepland voor aankomende week.
3 juni: aankomst van 3 volle koffers uit Nederland
Frank arriveerde op het vliegveld van Kenia met 3 koffers, totaal 80 kg. Ook al reisde hij business class met KLM en probeerde hij de baliemedewerker in Nederland te overtuigen dat het koffer met breinaalden en wol* voor een goed doel was, toch moest hij Euro 150,- boete betalen aan KLM.
27 mei: Ladies Night
Al is het geen vakantie, toch zoeken ook adoptieouders souvenirs. Daar wilde ik op in spelen en organiseerde een ‘ladies night’ bij mij thuis. Twaalf Nederlandse dames kwamen op mijn uitnodiging af. Thuis hadden we een soort kraampjes ingericht; één tafel met sieraden van een leuke Keniaanse ontwerpster, één tafel met riemen, placemats van kralen, houten blokken, naambordjes en stempels. Het was gezellig en de verkoop ging goed. De winst was voor het Eethuis.
15 mei: Uitwisseling naar het dagopvangcentrum Jukumu Letu
Mama Ian en juffrouw Warme bezochten dagopvangcentrum Jukumu Letu. Eigenaresse Caroline en medewerker Chocho gaven een rondleiding en legden de basisprincipes van het centrum uit. Mama Ian en juffrouw Warme waren onder de indruk van de professionaliteit. Juffrouw Warme maakte continue aantekeningen en benadrukte dat ze een aantal hele bruikbare tips had gekregen voor het Eethuis. Geïnspireerd door deze andere aanpak, spraken de betrokkenen af om in augustus een workshop te organiseren om dieper op elkaars’ ervaringen & kennis in te gaan.
13 mei: Inkopen op Toi Market
Toi Market bestaat uit stands die tweedehands spullen verkopen in een sloppenwijk. Deze spullen komen uit Europa en de VS, bestemd voor een goed doel. Het spijt mij zeer om de vrijgevigheid van deze mensen de das om te doen, maar de kleding komt helemaal niet bij het goede doel terecht. Arme Kenianen hebben nu eenmaal pecunia’s nodig om te kunnen overleven. Dus verkopen ze de kleding op o.a. Toi Market. Daar hebben wij dankbaar gebruik van gemaakt. Het was echt een geval van ‘shop until you drop’; 70 dekens, truien, ondergoed zijn niet bij één stand te kopen. We moesten dus echt ‘winkelen’. Een kleine handicap; het was er spekglad vanwege de modder. Toen we uitgewinkeld waren, zochten we een sterke man met een kar om bij alle stands onze spullen op te halen. Samuël genoot van het ‘gratis modderbad’.
Dit was het voor nu! Namens de kinderen en oma´s van het Eethuis wil ik iedereen hartelijk danken voor jullie geweldige bijdragen!Ik blijf jullie informeren over het Eethuis.
* losse spullen; van sommige dingen hadden we geen 70 stuks.
* Winkel van Sinkel ; tweedehands winkel in Venray, ooit opgericht door mijn oudtante Zuster Servaes, dat goede doelen financieel ondersteunt in India en Afrika.
* koffer met breinaalden en wol; ik kom in een later artikel terug op de bestemming van de naalden en de wol.
-
15 Juni 2009 - 17:53
Tinie Gijsbers:
Elise, ik vind het helemaal geweldig wat je allemaal voor deze mensen doet. Niet voor te stellen, dat zij zo blij kunnen zijn met tweedehandse spulletjes.
Als je nog iemand zoekt voor de breiclub???
Ik hou me aanbevolen.
Groetjes en liefs Tinie -
18 Juni 2009 - 08:56
Marieke:
Dag lieverd,
Wat ben je toch een mooi mens!!! Geweldig wat je allemaal voor deze mensen doet!!!!
Liefs Marieke, Henri en Gijs -
18 Juni 2009 - 17:30
Janszen:
He meid,
Wat een geweldige actie voor deze mensen.
Heel leuk om te horen hoe je daar bezig bent.
Nog eventjes en dan zien we elkaar weer.
Dikke kus ook voor de mannen van lies -
19 Juni 2009 - 09:32
Angelina Sinnige:
Wat een gewelige actie! moet erg leuk geweest zijn en uiteindelijk het resultaat mag er zeker zijn! Jullie zetten een goed voorbeeld neer voor ons asp. ouders die nog heen gaan. We gaan zeker proberen als onze tijd daar is ook zo iets moois te doen.
Groetjes,
Merijn en Angelina Sinnige
(www.wegaanadopteren.web-log.nl) -
19 Juni 2009 - 20:19
Inge En Nicole:
Het is super leuk om jullie verhalen te lezen.
Het duurt niet lang meer dan kunnen onze mannen snel met jullie prachtige kerel spelen.
Geniet ze nog daar. Liefs Inge Nicole
Mats en Jebbe
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
