Verschillen en Gelijkenissen
Door: Elise Vonk
Blijf op de hoogte en volg Samuel en Caleb
08 April 2009 | Kenia, Nairobi
Door: gastschrijfster oma Annie Vonk
Fotografie: opa Piet Vonk
Het opa- en omagevoel
Opa en oma van Samuël zijn, voelt hetzelfde als opa en oma zijn van Julieke, Tobias en Danjella. Spelen met Samuël is hetzelfde als met Julieke, Tobias en Danjella. Samuël’s eigen willetje is net zo herkenbaar als dat van onze andere kleinkinderen. Evenals onze eerdere ervaring met de ouders; ook Elise en Frank willen Samuël zelf verzorgen, eten geven en naar bed brengen. Het enige verschil is dat John, Tamarinde en de kinderen in Dreumel wonen. Dicht in de buurt. Dat kunnen we van Frank, Elise en Samuël niet zeggen. Zij wonen in Kenia.
Nederland versus Kenia
We hebben nog geen gelijkenissen met Nederland kunnen bedenken. Hier is alles anders; het uiterlijk van de mensen, de culturele achtergrond, de infrastructuur en de natuur. Gisteren zijn Piet en ik met taxichauffeur James en bewaker Paul de sloppenwijk Kibera ingereden. Dit is de grootste sloppenwijk van Afrika met maar liefst 2,5 miljoen bewoners. Het leven in een sloppenwijk is hard. Daar kunnen wij ons moeilijk in inleven. We voelden ons in ieder geval ontzettend rijk! Paul woont in Kibera. Hij vertelde ons dat, ondanks de armoede, de mensen in Kibera erg druk zijn met hun eigen handel. We keken onze ogen dan ook uit naar de winkeltjes, restaurants etc die we zagen. En dan manier waarop de handel erbij ligt! Moeilijk uit te leggen. Ter verduidelijking heeft Piet hier foto’s van gemaakt. Ook over de wegen blijven we ons verbazen. Er zijn weinig wegen heel. Óf er zitten grote, diepe gaten in de weg of het is zo’n stoffige zandweg met hobbels en bobbels. Die auto’s hier gaan vast niet lang mee. Trouwens Piet zag een oude Peugeot 405, die helemaal opgepoetst werd. Ze zijn zo zuinig op auto’s. Toch zouden de meeste auto’s op de weg in Nederland al lang op de schroothoop gelegen hebben.
Weeskinderen
Vandaag hebben we Samuël’s weeshuis en het Eethuis bezocht. Het tehuis van Samuël zag er verzorgd en fris uit. Daarna gingen we naar het Eethuis. De grote verschillen t.o.v. Nederland maakte diepe indruk op ons; smoezelig, te kleine kleding, geen schoenen, rotte tanden, weinig eten. Ze hebben voor ons gezongen. Ik voelde me net Koningin Beatrix. Vandaag was ik weer eens ontzettend blij met onze Engelse cursus, want ik kon zelf contact maken met de kinderen van het Eethuis. Ik heb ze verteld dat ik de oma van Samuël ben, dat ik hier op vakantie ben en dat als ik thuis kom ik ze niet zal vergeten. Ik heb beloofd dat we ze vanuit Nederland zullen proberen te helpen. Het zijn echt de armste der armen.
Leeftijdsgenoten
Ik kwam bij het Eethuis een vrijwilligster tegen. We hadden drie gelijkenissen; we waren beide oma, vrijwilliger en 69 jaar. Daar hielden de overeenkomsten op. Bijvoorbeeld; zij had nog twee echte tanden, ik heb ze allemaal nog. Zij had geen man meer, Piet stond achter mij. In Nederland heb je op je 69e nog een heel goed leven. In Kenia is dat een stuk zwaarder, dat zag ik wel aan deze vrouw.
Kerk
Behalve God, Jezus en de bijbel waren er niet veel gelijkenissen met onze kerk in Wijchen. Afgelopen zondag zat de Mamlaka kerk in de stad bomvol. De viering startte met gospel. Iedereen stond te zingen, klappen en dansen. Er waren veel jongeren en weinig 65+-ers. De meeste kerkgangers maakten tijdens de viering aantekeningen. De passie voor godsdienst is hier erg groot, constateerden we. Menig pastoor in Nederland (Europa) zou jaloers zijn op de ‘spirit’ in deze kerk.
We zijn nu bijna een week in Kenia. We waren van te voren wat angstig voor Nairobi door alle verhalen. Inmiddels hebben we meer gevoel bij Nairobi/Kenia en kunnen we ontspannen. We zijn benieuwd naar welke verschillen en gelijkenissen we nog meer zullen ontdekken tijdens onze trip… Morgen komen oma Annie en opa Frans aan en donderdag 9 april vertrekken we voor onze rondreis.
Fotografie: opa Piet Vonk
Het opa- en omagevoel
Opa en oma van Samuël zijn, voelt hetzelfde als opa en oma zijn van Julieke, Tobias en Danjella. Spelen met Samuël is hetzelfde als met Julieke, Tobias en Danjella. Samuël’s eigen willetje is net zo herkenbaar als dat van onze andere kleinkinderen. Evenals onze eerdere ervaring met de ouders; ook Elise en Frank willen Samuël zelf verzorgen, eten geven en naar bed brengen. Het enige verschil is dat John, Tamarinde en de kinderen in Dreumel wonen. Dicht in de buurt. Dat kunnen we van Frank, Elise en Samuël niet zeggen. Zij wonen in Kenia.
Nederland versus Kenia
We hebben nog geen gelijkenissen met Nederland kunnen bedenken. Hier is alles anders; het uiterlijk van de mensen, de culturele achtergrond, de infrastructuur en de natuur. Gisteren zijn Piet en ik met taxichauffeur James en bewaker Paul de sloppenwijk Kibera ingereden. Dit is de grootste sloppenwijk van Afrika met maar liefst 2,5 miljoen bewoners. Het leven in een sloppenwijk is hard. Daar kunnen wij ons moeilijk in inleven. We voelden ons in ieder geval ontzettend rijk! Paul woont in Kibera. Hij vertelde ons dat, ondanks de armoede, de mensen in Kibera erg druk zijn met hun eigen handel. We keken onze ogen dan ook uit naar de winkeltjes, restaurants etc die we zagen. En dan manier waarop de handel erbij ligt! Moeilijk uit te leggen. Ter verduidelijking heeft Piet hier foto’s van gemaakt. Ook over de wegen blijven we ons verbazen. Er zijn weinig wegen heel. Óf er zitten grote, diepe gaten in de weg of het is zo’n stoffige zandweg met hobbels en bobbels. Die auto’s hier gaan vast niet lang mee. Trouwens Piet zag een oude Peugeot 405, die helemaal opgepoetst werd. Ze zijn zo zuinig op auto’s. Toch zouden de meeste auto’s op de weg in Nederland al lang op de schroothoop gelegen hebben.
Weeskinderen
Vandaag hebben we Samuël’s weeshuis en het Eethuis bezocht. Het tehuis van Samuël zag er verzorgd en fris uit. Daarna gingen we naar het Eethuis. De grote verschillen t.o.v. Nederland maakte diepe indruk op ons; smoezelig, te kleine kleding, geen schoenen, rotte tanden, weinig eten. Ze hebben voor ons gezongen. Ik voelde me net Koningin Beatrix. Vandaag was ik weer eens ontzettend blij met onze Engelse cursus, want ik kon zelf contact maken met de kinderen van het Eethuis. Ik heb ze verteld dat ik de oma van Samuël ben, dat ik hier op vakantie ben en dat als ik thuis kom ik ze niet zal vergeten. Ik heb beloofd dat we ze vanuit Nederland zullen proberen te helpen. Het zijn echt de armste der armen.
Leeftijdsgenoten
Ik kwam bij het Eethuis een vrijwilligster tegen. We hadden drie gelijkenissen; we waren beide oma, vrijwilliger en 69 jaar. Daar hielden de overeenkomsten op. Bijvoorbeeld; zij had nog twee echte tanden, ik heb ze allemaal nog. Zij had geen man meer, Piet stond achter mij. In Nederland heb je op je 69e nog een heel goed leven. In Kenia is dat een stuk zwaarder, dat zag ik wel aan deze vrouw.
Kerk
Behalve God, Jezus en de bijbel waren er niet veel gelijkenissen met onze kerk in Wijchen. Afgelopen zondag zat de Mamlaka kerk in de stad bomvol. De viering startte met gospel. Iedereen stond te zingen, klappen en dansen. Er waren veel jongeren en weinig 65+-ers. De meeste kerkgangers maakten tijdens de viering aantekeningen. De passie voor godsdienst is hier erg groot, constateerden we. Menig pastoor in Nederland (Europa) zou jaloers zijn op de ‘spirit’ in deze kerk.
We zijn nu bijna een week in Kenia. We waren van te voren wat angstig voor Nairobi door alle verhalen. Inmiddels hebben we meer gevoel bij Nairobi/Kenia en kunnen we ontspannen. We zijn benieuwd naar welke verschillen en gelijkenissen we nog meer zullen ontdekken tijdens onze trip… Morgen komen oma Annie en opa Frans aan en donderdag 9 april vertrekken we voor onze rondreis.
-
08 April 2009 - 12:30
Marcel En Ellen:
Hoi allemaal,
Annie, we weten nu van wie Elise die schrijversknobbel heeft geërfd...Jij hebt er ook echt feeling voor! Wat bijzonder, dat jullie straks alle belevenissen in dit land kunnen delen met Elise, Frank en Samuël; het lijkt me heel waardevol, als je de roots van Samuël kent.
Veel plezier verder nog. Groeten uit Wijchen.
-
08 April 2009 - 14:08
Henk En Mia :
Annie leuk dat je het schrijven nu even overneemt van Elise.En Piet de mooie foto's maakt.Piet zo te zien had je hier geen sandalen hoeven te kopen.Heb je ze al aan gehad? Genieten jullie er nog maar van.Wat het weer betreft mis je niks.Groetjes vanuit Alverna. -
08 April 2009 - 14:16
Hallo Familie,:
Jullie doen daar heel wat indrukken op. Annie je hebt het leuk omschreven, wat jullie al allemaal gedaan hebben en de hoffotograaf heeft mooie kiekjes gemaakt. Verder nog een goede vakantie met z´n allen. Groetjes van Harry en Thea -
08 April 2009 - 14:43
Tinie:
Nou Annie, je schrijft ook geweldig, bijna net zo goed als Elise. De appel valt niet ver van de boom!!!!. De kleding- en schoenenwinkel in de sloppenwijk zien er wel netjes en geordend uit. Ik kan wel begrijpen, dat jullie deze mensen willen steunen. Hopenlijk kan Samuel in de toekomst zelf iets betekenen voor zijn landgenoten.Het voorbeeld van zijn ouders heeft hij al.
Geniet verder van de rondreis en tot horens.
Liefs en groetjes voor iedereen. Tinie -
08 April 2009 - 18:33
Natasja:
Dag Annie en Piet,
Wat heerlijk om te lezen dat jullie bij Elise zijn. Zal vast wel emotioneel en fijn zijn. Knuffel elkaar maar goed (als dat al niet gebeurd is).
Veel liefs en plezier toegewenst. -
08 April 2009 - 18:43
Jan Mien:
hallo Piet An,
Wat leuk om jullie met Samuel te zien.
Wat hebben wij het hier toch rijk en is het nodig dat daar hulp wordt geboden.
Geniet op de eerste plaats van je kleinkind en de trip die jullie ouders en groot ouders gaan ondernemen.
De tijd gaat voor jullie heel snel.
Het zal prachtig zijn als iedereen weer terug is in Nederland.
Doe Elise,Frank en Samuel heel veel groeten van Jan en vooralvan mij Mien. -
09 April 2009 - 09:50
Lucy En Jan:
Wij genieten van jullie belevenissen.Zo te zien is het filiaal van van Tilburg ook aanwezig.Samuel gaat een fijne toekomst te gemoet met zo'
'n familie in Wijchen.Geniet met de fam.Baggermans,en tot ziens.Lucy en Jan. -
09 April 2009 - 09:56
Marga En Arnold:
Hoi Annie en Piet
Zit nu op mijn werk je verslag te lezen,en wil even snel reageren, zoals de anderen al schrijven een prima verslag.
Leuk om jullie zo te volgen
groetjes -
10 April 2009 - 07:34
Lennard:
Leuk om in eens zoveel foto's te zien en van de omgeving etc. Meer meer meer. Een filmpje of zo zou ook leuk zijn :) Frank, wanneer schrijf jij eens een stukje over je ervaringen aldaar? -
10 April 2009 - 17:41
Serva:
Hallo allemaal!
Ook mijn complimenten voor het verslag, Anny. Wat heerlijk voor jullie, Piet en Anny, om eindelijk je kleinzoon in de armen te hebben en lekker te knuffelen. Kan Samuel al opa en oma zeggen? Wat moet het geweldig zijn voor jullie om na zo'n lange tijd de hele dag met Elise en Frank te kunnen optrekken. Geniet ervan en heel veel plezier tijdens de rondreis in Kenia. Heel veel groetjes van Toon en Serva -
11 April 2009 - 09:10
Marieke:
Lieve ome Piet en tante Annie.
Tante Annie bedankt voor het mooie verhaal ik wist al dat u goed kunt schrijven en Elise heeft dat zeker van uw geerfd!!! En ome Piet bedankt voor de mooie foto's zo heb ik ook een beeld bij het verhaal!!! Heel veel plezier met de rondreis en geniet van al het moois om je heen en een dikke kus aan Elise,Frank en jullie lieve mooie kleinzoon Samuel
Liefs Marieke Henri en Gijs -
11 April 2009 - 17:23
Carlette:
ik zit nu met onze eigen braai in ons eigen Oijen en met het weer is niks mis, daarvoor hoef je nu niet in Kenia te zijn. Wel voor jullie geweldige samenzijn...inmiddels zijn de andere opa en oma er ook (zo niet dan was Frans zijn angst gegrond!)Annie je verhaal is prachtig en ik denk jullie gezamenljke vakantie ook! Geniet van reis, Samuel en elkaar, veel plezier en proost uit OIJEN!! -
12 April 2009 - 17:51
Jan En Tineke Derks:
Hallo Annie en Piet,
We houden de site regelmatig bij, wat moeten jullie veel indrukken op doen daar in Kenia. We reageren wat laat maar we hebben Jan zijn verjaardag gevierd en nu is het Pasen, dus dat was even druk, druk, druk. Morgenvroeg gaan Ben en Ria naar Roemenie dus draaien wij de scepter hier op de galerij. Alle planten verzorgen, waken dat er geen inbrekers komen en op jullie brievenbus passen,want ik weet niet wat jullie daar in hebben liggen als je de sleutel in een kluis moet bewaren. Maar goed we horen het allemaal wel als jullie terug zijn. (wanneer is dat)?
Doe de groeten aan Elise en Frank en natuurlijk ook aan Samuel.
Dikke knuffel van ons beiden. -
13 April 2009 - 15:22
Ria:
hoi elise, eindelijk weer een berichtje de computer heeft het een tijdje niet gedaan het is nu weer oke, kan ik eindelijk jullie verhalen weer lezen erg leuk dat je bezoek hebt van je ouders kan samuel heerlijk van genieten ook oma en opa vind het erg mooi allemaal.Leuke foto s. Alles makt veel indruk op mij . veel liefs laat weer van me horen. xxxx -
17 April 2009 - 16:48
Eline:
Hi lieverds,
Wat heerlijk dat je de ouders over de vloer hebt. Wat zal t bijzonder zijn.
Ben even uit de lucht geweest ivm verbouwen etc. Ik stuur een uitgebreider mailtje naar je Vonk Communicatie account, want heb nieuwe mailadressen. Veel liefs,
Eline -
17 April 2009 - 20:53
Lilian En Koos:
Hi Frank en Elise, heb me weer een beetje bijgelezen in jullie belevenissen en ervaringen als gezin en zelfs inmiddels hele familie! Blijft leuk om te lezen en ben echt gewoon 'blij' voor jullie. Tijd vliegt.. juli lijkt voor jullie misschien nog ver weg, maar in het drukke leven in Nederland voor mij al best dichtbij! Geniet nog goed komende tijd van al het moois wat Kenia jullie brengt! Groetjes, Lilian -
18 April 2009 - 09:29
Ome Andre:
hallo allemaal ,Elise bedankt nog voor de kaart
van mij verjaardag het verblijf van Opa en Oma was natuurlijk ook weer nieuwe belevenis voor Samuel de verhalen van iedereen is wel leuk voor julli lijkt mij.
groetjes van Ome Andre en Tante Joke
-
08 Mei 2019 - 06:36
Yvonne Verstraelen:
Hoewel al 10 jaar geleden, Annie, toch erg leuk om nog eens terug te zien! Ik ben je aan het zoeken en heb alleen nog een zeer verouderd mailadres. Misschien kun je mij even mailen? Groet, ook voor je lieve achterban. Gisteren miste ik je in de WvS, m.n. tijdens de middagpauze! Yvonne uit Venray-Ysselsteyn.
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
