Bericht van Frank
Door: Elise Vonk
Blijf op de hoogte en volg Samuel en Caleb
10 Mei 2009 | Kenia, Nairobi
Ja hoor, uiteindelijk dan toch een weblog bericht van Frank. We kregen zoveel complimenten over de schrijfstijl van Elise, wie ben ik dan om jullie dat te onthouden. Lennard, zeker jij hebt nu toch je zin gekregen!
Als ik terugblik op de afgelopen maanden dan zijn er en aantal momenten die me voor altijd bij zullen blijven. Het mooiste moment is onze eerste ontmoeting met Samuel en als tweede het moment dat we hem voorgoed mee naar huis mochten nemen. Hij lag zo vredig tegen Elise aan in de auto. Daarnaast vonden we het heel gezellig dat er familie en vrienden langs zijn gekomen, en dat we zo uitgebreid met hen vakantie hebben kunnen vieren. Begrijp me niet verkeerd, ik hou van Elise, maar na een aantal maanden is het erg lekker als je een keer tegen iemand anders aan kan kijken/praten. Niemand durft dit waarschijnlijk te zeggen tegen hun partner, of sterker nog, en plein publiek te schrijven. Maar ach, als je weet dat het goed zit hoef je je nergens druk om te maken.
Samuël is een echte dreumes die de hele dag door op ontdekkingstocht is. In het begin kon hij nog niet echt goed lopen en nu rent hij mij eruit. Niet dat dat een echte prestatie is zouden mijn hockeyteamgenoten zeggen... Hij doet natuurlijk dingen die niet mogen, afstandbediening pakken, met zijn vinger in de vieze luier graaien, aan het stopcontact zitten, op de tafel klimmen, bal naar de TV gooien, zijn broek naar beneden trekken in de supermarkt, teveel om op te noemen. We gaan er maar vanuit dat dit soort dingen er allemaal bij horen. Om eerlijk te zijn, ik moet er meestal wel om lachen. Dat is misschien opvoedkundig niet correct, maar ook ik zit nog in mijn leerfase……. Samuël is een heerlijk menneke waar ik (we) onwijs veel van geniet(en)!!
Vandaag zijn we naar een speeltuin net buiten Nairobi geweest. Wij zien dan dat enkele lokalen vreemd naar ons kijken. Maar als Samuël dan om papa en mama roept en dan met open armen naar ons toe komt rennen, zie je de expressie op hun gezichten veranderen in iets vrolijks . Al blijft het voor hun een vreemde gewaarwording , toch merken dat de meeste Kenianen er vrede mee hebben. Zeker de mensen die we vaker zien, bijvoorbeeld in de supermarkt. Ze kennen Samuël al redelijk goed. Soms geven de caissières hem een muntje om in een ´goededoelenbus´ te stoppen. Maar nee hoor, Samuël niet, die houdt het stevig in zijn hand. Er valt ook niet met hem te onderhandelen om dat muntje toch in de bus te doen. Van wie zal hij dat toch hebben?
Qua werk zit het er bijna op. Maandag aanstaande loopt officieel mijn opdracht af bij Telkom Kenya/Orange. Ze willen nog niet van me af, en ik trouwens ook niet van hen, dus hebben we nu een regeling getroffen dat ik tot eind juni voor 3 dagen in de week als consultant ga werken. Heerlijk, 4 dagen thuis en 3 dagen op kantoor. Ideale deal voor ons allemaal, vind ik. Het werk is me erg goed bevallen. Het was in eerste instantie niet mijn intentie om de functie te vervullen zoals ik afgelopen maanden gedaan heb. Maar ik kan er met veel plezier op terugkijken en zeggen dat er goede prestaties geleverd zijn:
- het team is onder mijn leiding uitgegroeid van 50 naar 80 man
- er is een sales-prestatiebeloning systeem ingevoerd
- de rebranding en launch van Orange Business Services zijn uitgevoerd
- we hebben een zeer succesvolle driedaagse workshop georganiseerd voor alle Ministeries om de private en publieke markt dichter naar elkaar toe te brengen
- de Account Development Plan structuur is neergezet
- er is een nieuw account team structuur ingevoerd voor de overheid, etc.
Daarnaast was ik de coach voor al mijn medewerkers, wat de meeste tijd en energie van mij opeiste.
Toch vond ik dit mijn mooiste en leukste ‘taak’. Het is heerlijk om te zien hoe mensen veranderen. Ook heb ik ervaren dat het werken in een andere cultuur heel veel inspiratie geeft. Kortom, een prachtige (leer)ervaring!
Omdat ik 3 dagen ga werken, heb ik de mogelijkheid om van 27 mei tot 2 juni naar Nederland te gaan. Het doel van deze trip is afspraken te maken met mijn werk in Nederland. Daarnaast verheug ik me er op om familie, vrienden en Senna weer te zien! Én te genieten van de vrijheid van Nederland; lekker lopen op straat (ook ’s avonds), even geen dikke muren en tralies!
Tot snel!
Als ik terugblik op de afgelopen maanden dan zijn er en aantal momenten die me voor altijd bij zullen blijven. Het mooiste moment is onze eerste ontmoeting met Samuel en als tweede het moment dat we hem voorgoed mee naar huis mochten nemen. Hij lag zo vredig tegen Elise aan in de auto. Daarnaast vonden we het heel gezellig dat er familie en vrienden langs zijn gekomen, en dat we zo uitgebreid met hen vakantie hebben kunnen vieren. Begrijp me niet verkeerd, ik hou van Elise, maar na een aantal maanden is het erg lekker als je een keer tegen iemand anders aan kan kijken/praten. Niemand durft dit waarschijnlijk te zeggen tegen hun partner, of sterker nog, en plein publiek te schrijven. Maar ach, als je weet dat het goed zit hoef je je nergens druk om te maken.
Samuël is een echte dreumes die de hele dag door op ontdekkingstocht is. In het begin kon hij nog niet echt goed lopen en nu rent hij mij eruit. Niet dat dat een echte prestatie is zouden mijn hockeyteamgenoten zeggen... Hij doet natuurlijk dingen die niet mogen, afstandbediening pakken, met zijn vinger in de vieze luier graaien, aan het stopcontact zitten, op de tafel klimmen, bal naar de TV gooien, zijn broek naar beneden trekken in de supermarkt, teveel om op te noemen. We gaan er maar vanuit dat dit soort dingen er allemaal bij horen. Om eerlijk te zijn, ik moet er meestal wel om lachen. Dat is misschien opvoedkundig niet correct, maar ook ik zit nog in mijn leerfase……. Samuël is een heerlijk menneke waar ik (we) onwijs veel van geniet(en)!!
Vandaag zijn we naar een speeltuin net buiten Nairobi geweest. Wij zien dan dat enkele lokalen vreemd naar ons kijken. Maar als Samuël dan om papa en mama roept en dan met open armen naar ons toe komt rennen, zie je de expressie op hun gezichten veranderen in iets vrolijks . Al blijft het voor hun een vreemde gewaarwording , toch merken dat de meeste Kenianen er vrede mee hebben. Zeker de mensen die we vaker zien, bijvoorbeeld in de supermarkt. Ze kennen Samuël al redelijk goed. Soms geven de caissières hem een muntje om in een ´goededoelenbus´ te stoppen. Maar nee hoor, Samuël niet, die houdt het stevig in zijn hand. Er valt ook niet met hem te onderhandelen om dat muntje toch in de bus te doen. Van wie zal hij dat toch hebben?
Qua werk zit het er bijna op. Maandag aanstaande loopt officieel mijn opdracht af bij Telkom Kenya/Orange. Ze willen nog niet van me af, en ik trouwens ook niet van hen, dus hebben we nu een regeling getroffen dat ik tot eind juni voor 3 dagen in de week als consultant ga werken. Heerlijk, 4 dagen thuis en 3 dagen op kantoor. Ideale deal voor ons allemaal, vind ik. Het werk is me erg goed bevallen. Het was in eerste instantie niet mijn intentie om de functie te vervullen zoals ik afgelopen maanden gedaan heb. Maar ik kan er met veel plezier op terugkijken en zeggen dat er goede prestaties geleverd zijn:
- het team is onder mijn leiding uitgegroeid van 50 naar 80 man
- er is een sales-prestatiebeloning systeem ingevoerd
- de rebranding en launch van Orange Business Services zijn uitgevoerd
- we hebben een zeer succesvolle driedaagse workshop georganiseerd voor alle Ministeries om de private en publieke markt dichter naar elkaar toe te brengen
- de Account Development Plan structuur is neergezet
- er is een nieuw account team structuur ingevoerd voor de overheid, etc.
Daarnaast was ik de coach voor al mijn medewerkers, wat de meeste tijd en energie van mij opeiste.
Toch vond ik dit mijn mooiste en leukste ‘taak’. Het is heerlijk om te zien hoe mensen veranderen. Ook heb ik ervaren dat het werken in een andere cultuur heel veel inspiratie geeft. Kortom, een prachtige (leer)ervaring!
Omdat ik 3 dagen ga werken, heb ik de mogelijkheid om van 27 mei tot 2 juni naar Nederland te gaan. Het doel van deze trip is afspraken te maken met mijn werk in Nederland. Daarnaast verheug ik me er op om familie, vrienden en Senna weer te zien! Én te genieten van de vrijheid van Nederland; lekker lopen op straat (ook ’s avonds), even geen dikke muren en tralies!
Tot snel!
-
10 Mei 2009 - 17:49
Annie En Piet:
Frank, de complimenten van ons, wij vinden dat ook jij e.e.a. heel goed kunt verwoorden en vinden dat jij voor de schrijfkunst van Elise niet meer onder hoeft tedoen, maar je hebt ook heel veel van haar geleerd en dat voorrecht heeft ook niet iedereen gehad !
Liefs uit Wychen en we ontmoeten je heel graag aan het eind van de maand. -
10 Mei 2009 - 17:49
Annie En Piet:
Frank, de complimenten van ons, wij vinden dat ook jij e.e.a. heel goed kunt verwoorden en vinden dat jij voor de schrijfkunst van Elise niet meer onder hoeft tedoen, maar je hebt ook heel veel van haar geleerd en dat voorrecht heeft ook niet iedereen gehad !
Liefs uit Wychen en we ontmoeten je heel graag aan het eind van de maand. -
10 Mei 2009 - 18:15
Natasja:
Hi Frank!
Goed gedaan hoor. Heel leuk om te lezen. Wat lekker dat je ff naar Nederland mag. Wat zal Elise jaloers zijn. -
10 Mei 2009 - 18:52
Mariken:
Eej Frank! Ook dit leest lekker weg ;-) Tegek dat je zo trots en happy terug kan kijken op deze job! (was is die tijd snel gegaan......!?!?)
Super blij voor je dat je zo'n mini-thuiskomst in het vooruitzicht hebt, kan me niet voorstellen hoe dat zal voelen, maar tis je onwijs gegund!
Dikke kus en geniet van je parttime bestaan.....tis verslavend dus pas op !!
-
10 Mei 2009 - 20:10
Marcel El Ellen:
Hoi Frank,
dikke duim voor jouw schrijfkunst! Misschien worden jullie wel de Nederlandse Nicci French!
En Elise... hoe was je eerste moederdag????
Bijzonder, denk ik.
Succes met de laatste loodjes en hopelijk gaat alles nu heel voorspoedig en staat jullie niks meer in de weg om met Samuël naar huis te gaan.
Groeten uit het zonnige Wijchen. -
11 Mei 2009 - 07:04
Lennard:
hi Frank! Klasse, trots op je dat je op de valreep een stukje eruit geperst hebt! :) Leuk om te lezen hoe je het allemaal ervaart en hoe je je relatie met Samuel beschrijft!
Wie zou er niet om moeten lachen bij wat hij allemaal uithaalt. Lekker hoor dat je nu wat 'vrijer' aan de slag kan en dus meer tijd thuis kan doorbrengen. Geniet ervan, de tijd gaat rete snel door; voor je het weet ben je weer hier met het gezin en dan zul je zeker nog terug denken aan Kenia en jullie mooie tijd daar. Zie je de 29e! Goede trip. lennard -
11 Mei 2009 - 12:53
Annick:
Wat een goed nieuws allemaal.. Gefeliciteerd met het passeren van de 1ste ronde bij de rechtbank, dat is ook een heerlijke opluchting..
Groetjes aan Elise en aan Samuel....
Annick -
11 Mei 2009 - 14:53
Jeroen:
Heb jij dit allemaal in 4 maanden geregeld??? petje af...
Ik zou er 4 jaar over doen.....
Tot over 2 weken...
Boot is helemaal klaar en schoon... dus gaat helemaal goed komen...
Elise, zal goed op hem passen!! en jammer dat jullie niet mee kunnen...
tot snel
-
11 Mei 2009 - 15:28
Frans Verheijen:
Frank, Als jij er mee in kunt stemmen, wil ik een fanclub oprichten:
schrijverstalent
ongekend
met een zuivere klank
naam is Frank!
Een goed Pinksterweekend!
Jullie, gedrie, alle goeds en liefs van Pat en mij. Frans. -
12 Mei 2009 - 09:24
Lucy En Jan:
Het boek van jouw en elise kan een moei boek worden.Zoek naar een uitgever in nederland(Lannoo)dat worden heelveel oplage's.We gaan de goeie kant uiten verder veel succes. lucy en Jan -
12 Mei 2009 - 18:17
John Van Schaijk:
hey Frank, Elise en Samuel,
Gefeliciteerd met de familie uitbreiding. Ik hoop dat je me nog kent. Elise, ik hoop dat je me de storingen in Brazilie kunt vergeven. Maar Samuel is geweldig nieuws na de afgelopen zware jaren.
groetjes,
John -
13 Mei 2009 - 10:36
Inge En Nicole:
Hoi Frank, Elise en Samuel,
Wat fijn om te blijven lezen dat het zo goed met jullie gaat! Ontzettend leuk om al die foto's te kunnen zien. En Samuel: We zien dat je ouders ontzettend veel van je houden want je wordt al zo'n grote kerel!! Een lekker ding ben je...
we wensen jullie nog een hele fijne tijd en voor Frank een goede reis naar Nederland gewenst!
Groeten: Inge, Nicole, Mats en Jebbe -
13 Mei 2009 - 13:42
Marieke:
Frank bedankt voor je leuke verhaal ik was namelijk heel benieuwd naar de ervaringen op je werk, je hebt het allemaal goed kunnen verwoorden. Ik kan me voorstellen dat het heelijk is om even naar huis te gaan, jammer dat mijn lieve nichtje niet mee kan, maar heel veel plezier!!!! 3 dikke zoenen voor jullie van ons
Mariek, Henri en Gijs
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
